De eigenaar van een gebouw is principieel aansprakelijk voor schade door daklawines die van het dak glijden. Als er zich paden, ingangen, openbare plaatsen, of gebouwen zoals luifels, veranda's of balkons onder de druiprand bevinden, moeten er voorzorgsmaatregelen worden genomen om te voorkomen dat de sneeuw- en ijsmassa's wegglijden. Waarschuwingsborden zijn op lange termijn geen afdoende veiligheidsmaatregel.
Zodra bouwwerkzaamheden op het dak, zoals een fotovoltaïsch of zonne-energiesysteem, invloed hebben op een functionerend sneeuwvangsysteem, dan moet deze daaraan aangepast worden in lijn met de huidige stand van de techniek. Een volgens de normen uitgevoerde sneeuwbescherming kan ertoe bijdragen dat het dakoppervlak niet volledig met zonnepanelen bedekt kan worden.
Een constructief werkende sneeuwbescherming op daken met een energiewinningsinstallatie kan optimaal gerealiseerd worden met lineaire sneeuwveiligheidssystemen.
Afhankelijk van het project en de locatie kan het nodig zijn om meerdere rijen sneeuwvangers te monteren. Afhankelijk van de sneeuwbelasting, de dakhelling en de dakspantafstand moeten de maximaal toelaatbare spantafstanden worden berekend. Als de berekende invloedlengte van de sneeuwvanger kleiner is dan de spantlengte, dan volstaat de rij sneeuwvangers aan de dakrand niet.
Er kan alleen inhoud uit één productcategorie worden gedownload. Als u inhoud uit meerdere categorieën nodig hebt, maak dan voor elke productcategorie een aparte download aan.
