Een kleurrijk campushart: "hammeskrause architekten" ontwerpen met scholieren het mensagebouw

"Wij benaderen de taken altijd vanuit een bepaalde afstand resp. abstractie. Van de wereldbol naar het continent, naar het land, naar de stad, naar de wijk, naar de straat", beschrijft Nils Krause aan aanpak van zijn bureau. Bij aanvang was de mensa een "gevoelig geval", omdat er rekening moest worden gehouden met de beide scholen met hun verschillende scholieren en uitlijningen. De visie van projectleider Joep Kuys was: "Wij wilden een campushart vormgeven dat voor alle scholieren geslaagd is. Een grote, centrale, naar het schoolplein open ruimte, geïntegreerd in de groenvoorzieningen en de ruimtelijke afronding van het schoolterrein." Het gebouw met het zadeldak voegt zich met zijn speciale vorm archetypisch als symbool in de omgeving in. "Het object schreeuwt bijna: ik ben voor een ander gebruik. Dak en wand dienen hiervoor uit één en hetzelfde materiaal bestaan. Zoals een mantel", legt Joep Kuys uit. "Wij wilden alles met één huid bekleden: van de vloer tot en met de nok." 

Op dat punt van het ontwerp ontstond de kans om de gekleurde vormgeving van de losanges in de handen van de scholieren te leggen. In vier groepen, met in totaal 12 scholieren uit beide scholen, werd in zes workshops de huidige gevel ontworpen. Na enkele weken waren de vier concepten een feit: "Circustent", "Bloemenweide", "Picknickplafond" en "Tuned by letters". En ook hier werden samen nieuwe wegen ingeslagen. De scholieren hebben gediscussieerd over hun werken, hebben er een gekozen en hebben de elementen van de andere ontwerpen hiermee versmolten. Zo is er een element van elk ontwerp, van elk kind aanwezig. "Voor grote projecten is de samenwerking slechts zelden realiseerbaar, des te meer zijn wij verheugd dat wij het traject hier met elkaar mocht volgen", vertelt Krause. 

De mensa maakt indruk door zijn simpele vorm en de kleurrijke, kakelbonte gevel. Naar de straatzijde staat een nok van zichtbeton; het dak heeft geen dakgoot. Het water loopt sober langs de gevel omlaag. Toegepast werden voor de kleurrijke buitenmantel de dak- en gevellosanges 44 × 44 in de speciale kleuren bremgeel, schoorsteenrood, genormeerd mintgroen en pastelturkoois. Terugkijkend was voor de beide architecten het project een sensationeel succes dat laat zien hoe ver je "samen" kunt komen. "Soms hebben wij niet de moed om samen nieuwe paden in te slaan. Dat is hier gelukt", onderstreept Krause. "Wij hebben samen een identiteit voor de scholieren van beide scholen opgebouwd. Dat is het inspraakrecht en het inspraakplezier van de gebruikers."

Het ambachtsbedrijf van Simon Altvater zorgde voor de implementatie. "Het was net een puzzel van 1000 stukjes van Ravensburger. Eerst konden wij ons daarbij niets voorstellen", vertelt Altvater voor wie één ding van begin af aan helder was: dat wordt geen dagelijkse en geen eenvoudige taak. Er werd strikt volgens schema gewerkt. De professionals hadden een patroon van de losanges die in de betreffende kleuren dienen te worden geplaatst. Het schema was tot en detail correct en werd ook zo geïmplementeerd. "Wij hadden een enkele schindel in het patroon veranderd", herinnert de professional zich. Ook was ook de grote belangstelling van de scholieren ongewoon. In elke pauze kwamen tien tot 15 kinderen naar de bouwplaats toe en hebben de werkzaamheden bekeken. Zo namen de kinderen niet alleen deel aan de conceptie, maar konden ze ook telkens de voortgang van hun project observeren.